خداوند به خداوند من گفت : تثلیث در بینش امروزی مسیحیت

Written by: اسماعیل همتی

Published on: May 18th, 2019


تاریخ ادیان خاطرات بسیاری از تنوع اله ها دارد. اما فسلسفه ای شگفت آور و عجیب، تاریخ را سر درگم و منطق را در تنگنای انتخاب بین باور و عقل قرار داده است. بینشی پیش رو نهاده شده است که مدعی فلسفه است، فلسفه ای وابسته به ایمان. در عین عدم تجانس با منطق، در کنار آن، در انتظار میهمانی تقدس نشسته است. فسلفۀ تثلیث در مسیحیت که تبدیل به یک بینش مذهبی بنیادی گردیده است، امروزه از سوی بیش از دو میلیارد مسیحی به استثنای عده ای قلیل، بعنوان یک اصل اعتقادی مورد قبول واقع شده است. اصلی وارداتی از یک باور کهن، اکنون تمام مکتب مسیحیت را در پرتگاه جنگ منطق و باور قرار داده است. این درحالی است که رهبران مسیحیت با احتیاط بیشتری به قضیه نگاه می کنند و در مواردی سعی در بیرون کشیدن ایدیولوژی مسیحیت از این جنگ عدم تجانس داشته اند. تا آنجا که گروهی خود را از آن مبرا کرده و بر عدم صحت تثلیث شهادت داده اند. و برخی از تثلیثیون هم در تلاش برای کم رنگ جلوه دادن آن، به کتاب مقدس دست انداخته و آن را آرام آرام در جهت خروج از باور به تثلیث مورد تغییر قرار داده اند. نمونۀ گروه اول شاهدان یهوه میباشد که اصولآ تثلیث را رد می کنند. گروه دوم رهبران امروزی مسیحیت است که برخی عبارات را از کتاب مقدس حذف نموده اند تا شاید رنگ تثلیث کم شود. مثل عبارت هفتم از اول یوحنا باب 5 که در ترجمه های جدید، خبری از خود متن نیست ولی عدد 7 را در کنار بخش نخستین عبارت هشتم گذاشته اند تا بدینوسیله کسی متوجه تغییر نشود.

دوستان، در این مقاله ما میخواهیم نه در باب تثلیث، بلکه در زمینۀ یکی از ادله های علمای مسیحیت مبنی بروجود سند اولوهیت مسیح در عهد عتیق و نیز ابراز خود مسیح بر ربانیت خویش بحث و گفتگو کنیم. صد البته داستان بسیار طولانی است و عمر کوتاه. لذا از گوشه ای می گیریم و خود را بسوی متن می کشانیم. فکر کردم شاید اگر یکی از بهترین این سندها را اول بحثم مطرح بکنم خالی از لطف نباشد.
از کشیشی محترم سوال کردم: آیا مسیح بر خداوندی خود اقرار کرده بود؟
جواب دادند: آری!
و البته چندین آیه از عهد جدید برایم آوردند. یکی از مهم ترین و محکم ترین آن ها متی باب 22 شمارۀ 44 بود:
متی 22:44
و خداوند به خداوند من گفت بر دست راست من بنشین تا دشمنانت را زیر پایت اندازم.

داستان از این قرار است که کاهنان و شیوخ یهود با سوال پیچ کردن مسیح می خواستند به مردم ثابت کنند که او کافر است. ولی مسیح با جواب هایی که می داد آن ها را سر جایشان می نشاند. در نهایت، مسیح به عهد عتیق، کتاب مزامیر باب 110 آیۀ 1 اشاره می کند تا ثابت کند که حتی داوود پیامبر نیز خداوندی او را پیشگویی کرده است. بنابراین، نه تنها خود مسیح حتی داود نبی نیز به خداوندی عیسی مسیح اقرار نموده است.

به پدر روحانی گفتم: آیا مزامیر داوود را دارید تا با هم این آیه را بخوانیم.
با خوشحالی کتاب مقدس را باز کرد و آیه 1 از باب 110 مزامیر را برایم قرایت نمود. گفتم: می توانید اصل زبان عبری آن را نیز بخوانید؟
گفتند که نه. برایشان توضیح دادم که کتاب مزامیر که به زبان عبری نوشته شده است به هیچ وجه نمی گوید که خداوند به خداوند من گفت … بلکه میگوید که یاهوا به ارباب من گفت …
صحبت های ما طول کشید ودر جلسه ای دیگر نیز آن را ادامه دادیم.
در اینجا آنچه که این آیه از مزامیر نقل میکند را آورده ام:
مزامیر باب 110 شمارۀ 1:

اگر بخواهیم متن عبری این آیه را عینآ بنویسیم، به اینصورت خواهد بود:
ل داوید میزمور نوم یاهوا لدونی شو لیی میی نیی اد اشیت اوی وی خا هادوم لی رق لی خا
بنده به زبان هبری آشنایی ندارم لذا به یکی از سایت های مسیحی معتبر مراجعه کردم تا سروته قضیه را دربیاورم.
در اینجا از وب سایت http://biblehub.com آنالیز این آیه را اورده ام:

Morph English Hebrew Translit Str
Noun of David lə-ḏā-wiḏ, 1732 [e]
Noun A Psalm miz-mō-wr 4210 [e]
Noun said nə-’um 5002 [e]
Noun The LORD Yah-weh 3068 [e]
Noun to my Lord la-ḏō-nî, 113 [e]
Verb Sit šêḇ 3427 [e]
Noun at My right lî-mî-nî; 3225 [e]
Prep Until ‘aḏ- 5704 [e]
Verb I make ’ā-šîṯ 7896 [e]
Noun Your enemies ’ō-yə-ḇe-ḵā, 341 [e]
Noun Your footstool hă-ḏōm 1916 [e]
Noun .. .. .. lə-raḡ-le-ḵā. 7272 [e]


תהילים 110:1 Hebrew OT: Westminster Leningrad Codex



תהילים 110:1 Hebrew OT: Westminster Leningrad Codex

زبان هبری مثل فا رسی و عربی از راست به چپ نوشته و خوانده می شود. اگر به کلمات چهارم و پنجم نگاه کنید کلمۀ چهارم יְהוָ֨ה ׀ یاهوا به معنی خداوند و کلمۀ پنجم אדֹנִ֗י ادونی بازبه معنی خداوند من ترجمه شده است. البته حرف לַֽ ل به اول ادونی چسبیده است که مثل زبان عربی به معنی به می باشد. یعنی לַֽאדֹנִ֗י لدونی به معنی به ادونی است. اینکه یاهوا به معنی خداوند است، هیچ بحثی در آن نیست. ولی آیا ادون نیز به معنی خداوند می باشد؟

آقای ربایی تویا سینگر، یکی از متخصصان عهد عتیق در وب سایت زیر آن را توضیح داده است.

http://outreachjudaism.org/psalm110

ایشان با اشاره به مواردی از عهد عتیق ثابت میکند که ادون به هیچ وجه به معنی خداوند نمی باشد. زیرا که این اسم برای اشخاص استفاده شده است. مثلآ برای ابراهیم (پیدایش باب 24 شمارۀ 54) و عیسی برادر یعقوب (پیدایش 32:4 )همین عنوان ادونی استفاده شده است. بنابراین ادونی نمی تواند به معنی خداوند من باشد. به آقای کشیش آیه ای دیگر از کتاب مقدس را نشان دادم که دوبار کلمۀ ادونی و دوبار کلمۀ یاهوا و نیز یکبار کلمۀ الوهی در آن دیده می شود. وقتی ترجمۀ این آیه را میخوانیم می بینیم که یاهوا همان خدا است اما ادونی به معنی سرور و ارباب من می باشد. این هم خود آیه:

پیدایش باب 24 شمارۀ 48 از سایت: http://biblehub.com


בראשית 24:48 Hebrew OT: Westminster Leningrad Codex



בראשית 24:48 Hebrew OT: WLC Consonants Only

و این هم ترجمۀ آن:

King James Bible

And I bowed down my head, and worshipped the LORD, and blessed the LORD God of my master Abraham, which had led me in the right way to take my masters brothers daughter unto his son.

و من سجده کردم و خدا را عبادت نمودم و خدا را تسبیح گفتم خدای سرورم ابراهیم را که مرا براه راست هدایتم کرد تا بتوانم دختر برادر سرورم (ابراهیم) را برای (همسری) پسرش (اسحاق) بگیرم.
داستان بر میگردد به ارسال کنیز ابراهیم به سوی قبیلۀ برادرابراهیم برای پیدا کردن زنی برای فرزندش اسحاق. اینجا کنیز ابراهیم پس از یافتن همسری برای اسحاق به عبادت و سجده مشغول شده است. آنالیز این آیه را از همان سایت نقل قول میکنیم :

http://biblehub.com

Morph English Hebrew Translit Str
Verb And I bowed down my head וָאֶקֹּ֥ד wā-’eq-qōḏ 6915 [e]
Verb and worshiped וָֽאֶשְׁתַּחֲוֶ֖ה wā-’eš-ta-ḥă-weh 7812 [e]
Noun the LORD לַיהוָ֑ה Yah-weh; 3068 [e]
Verb and blessed וָאֲבָרֵ֗ךְ wā-’ă-ḇā-rêḵ, 1288 [e]
Acc אֶת־ ’eṯ- 853 [e]
Noun the LORD יְהוָה֙ Yah-weh 3068 [e]
Noun God אֱלֹהֵי֙ ’ĕ-lō-hê 430 [e]
Noun of my master אֲדֹנִ֣י ’ă-ḏō-nî 113 [e]
Noun Abraham אַבְרָהָ֔ם ’aḇ-rā-hām, 85 [e]
Prt who אֲשֶׁ֤ר ’ă-šer 834 [e]
Verb had led me הִנְחַ֙נִי֙ hin-ḥa-nî 5148 [e]
Noun in the way בְּדֶ֣רֶךְ bə-ḏe-reḵ 1870 [e]
Noun right אֱמֶ֔ת ’ĕ-meṯ, 571 [e]
Verb to take לָקַ֛חַת lā-qa-ḥaṯ 3947 [e]
Acc אֶת־ ’eṯ- 853 [e]
Noun the daughter בַּת־ baṯ- 1323 [e]
Noun of the brother אֲחִ֥י ’ă-ḥî 251 [e]
Noun of my master אֲדֹנִ֖י ’ă-ḏō-nî 113 [e]
Noun for his son לִבְנֽוֹ׃ liḇ-nōw. 1121 [e]

 

از بالای جدول سومین و ششمین کلمه یاهوا یعنی خداوند بوده و هفتمین کلمه الوه باز به معنی خداوند است ولی هشتمین و هجدهمین کلمات ادونی است که به معنی سرورمن ترجمه شده است.آقای تویا سینگر می گوید که در هیچ جای عهد عتیق ادونی به معنی خداوند بکار نرفته است.اما چرا در آیۀ 1 از فصل 110 مزامیر کلمۀ ادونی را بصورت خداوند من ترجمه کرده اند، بخاطر ساختن سندی از عهد عتیق بر ربانیت مسیح است. یعنی ترجمه بصورت صادقانه صورت نگرفته است.

باید خاطر نشان شد که کلمۀ دیگری شبیه ادونی در زبان هبری وجود دارد که صد البته برای خداوند بکار رفته است و آن ادونایی است به اینصورت: אֲדֹנָ֗י
مثلآ در پیدایش باب 18 شمارۀ 3 میخوانیم:
http://biblehub.com
پیدایش باب 18 شمارۀ 3:

Morph English Hebrew Translit Str
Verb And said way-yō-mar; 559 [e]
Noun My lord ’ă-ḏō-nāy, 113 [e]
Conj if ’im- 518 [e]
Inj please 4994 [e]
Verb I have found mā-ṣā-ṯî 4672 [e]
Noun favor ḥên 2580 [e]
Noun in your sight bə-‘ê-ne-ḵā,

 

5869 [e]
Adv not ’al-

 

408 [e]
Inj I pray 4994 [e]
Verb pass by ṯa-‘ă-ḇōr 5674 [e]
Prep from mê-‘al 5921 [e]
Noun your servant ‘aḇ-de-ḵā. 5650 [e]


בראשית 18:3 Hebrew OT: Westminster Leningrad Codex



ראשית 18:3 Hebrew OT: WLC Consonants Only



King James Bible

:And said, My Lord, if now I have found favour in thy sight, pass not away, I pray thee, from thy servant

در اینجا ابراهیم خداوند را ادونایی یعنی خداوند من خطاب میکند. (کلمۀ دوم)
پس دو کلمۀ אֲדֹנִ֣י  ادونی و אֲדֹנָ֗י  ادونایی در عهد عتیق کاملآ کاربرد متفاوتی دارند. اولی به معنی ارباب و سرور بوده ولی دومی بمعنی خدا می باشد. توجه کنید که تفاوت املایی این دو کلمه خیلی جزیی میباشد. مثل اب و رب در عربی که اولی بمعنی پدر و دومی بمعنی پروردگار است و نیز ماء و ما به معنی آب و نه است. و نیز زحمت و رحمت در فارسی.
خب تا اینجا ما دیدیم اینکه مسیح آنطور که انجیل به روایت از متی میگوید با اشاره کردن به مزامیر میخواسته خداوندی خود را ثابت کند اصولآ استنادی مشتبه و بیمورد بوده است. بعبارت دیگر اصلآ مزامیر نمیگوید که مسیح خدا است، بلکه این شخص دومی که مزامیر به آن اشاره میکند با لقب سرور و ارباب خوانده شده است. و ضمنآ معلوم هم نیست که صحبت از مسیح است یا نه. مضاف بر آن بنظر میاید که این نقل قول از مسیح مشکوک است نه فقط بخاطر دلیلی که ذکر شد بلکه دلیل دیگری در مزامیر باب 110 نهفته است که در زیر آنرا بررسی میکنیم.

اصولآ اگر به فلسفۀ مسیحیت در زمینۀ ماموریت مسیح نگاه کنیم، خواهیم دید که مسیح پیام آور بخشش و صلح است. او بدنبال حکومت و تاج و تخت نیست. ماموریتش کشته شدن برای گناه انسانهاست. قصد جنگ با هیچ کس را ندارد. و اصلآ پادشاهی او نه زمینی که آسمانی است.

آیا مزامیر باب ۱۱۰ پیشگویی از مسیح میکند؟

با مطالعۀ این باب که 7 آیه بیشتر ندارد، متوجه خواهیم شد که اصلآ برنامۀ این شخص با فسلسفۀ مسیحیت در تناقض است. اجازه بدهید مزامیر ۱۱۰ را باهم بخوانیم:

1 . A Psalm of David} The LORD said unto my Lord, Sit thou at my right hand, until I make thine enemies thy footstool}

2.The LORD shall send the rod of thy strength out of Zion: rule thou in the midst of thine enemie

3 .Thy people shall be willing in the day of thy power, in the beauties of holiness from the womb of the morning: thou hast the dew of thy youth

4 .The LORD hath sworn, and will not repent, Thou art a priest for ever after the order of Melchizedek

5 .The Lord at thy right hand shall strike through kings in the day of his wrath

6.He shall judge among the heathen, he shall fill the places with the dead bodies; he shall wound the heads over many countries

7.He shall drink of the brook in the way: therefore shall he lift up the head

1.{مزموری از داوود}خداوند به سرور من کفت: بدست راست من بنشین تا دشمنانت را زیر پای تو اندارم.

2. خداوند از صهیون ریسمان قوت را خواهد فرستاد تا بردشمنان اطرافت سلطنت کنی.

3. در روزقدرت تو ، در زیبایی مقدس نسیم(آشیانۀ) صبحگاهی، قومت با کمال میل از اوامر تو پیروی خواهد کرد و جوانان تو به حضورت خواهند آمد.

4. خداوند قسم خورده است و پشیمان نخواهد شد که تو تا ابد کاهن هستی ، کاهنی در رتبۀ ملکی صادق.

5. خداوندی که در دست راست توست در روز غضب خود بر پادشاهان خواهد تاخت.

6. ملت ها را محاکمه خواهد کرد. اماکن را از اجساد آنها پر خواهد ساخت و زخم بر سران ممالک خواهد زد.

7. پادشاه از آن جوی کنار راه خواهد نوشید و سر برخواهد افراخت.

مطالبی که در این هفت عبارت دیده میشود و حتی نیاز به تفسیر هم ندارد از این قرار میباشد:
عبارت اول: سرور داود مورد خطاب خداوند قرار میگیرد و او بر دشمنانش غلبه میکند.
عبارت دوم: ریسمان قدرت یا وسیلۀ توانایی و قدرت غیبی از صهیون (نه بر صهیون) فرستاده میشود تا سرور داود بر دشمنانش سلطنت کند.
عبارت سوم: قوم و پیروان سرور داود با کمال میل از وی پیروی خواهند کرد.
عبارت چهارم: سرور داود تا ابد مردی مقدس و رتبه ای همچون رتبه ملک صادق (کاهن زمان ابراهیم) خواهد داشت.
عبارت پنجم: سرور داود هنگام غضب با پادشاهان خواهد جنگید.
عبارت ششم: او قاضی و جنگویی خواهد بود که بسیاری را خواهد کشت و سران ممالک را شکست خواهد داد.
عبارت هفتم: او از یک جوی که در مسیر راهش است خواهد نوشید و قدرت خواهد گرفت.
هیچکدام از این عبارات با زندگینامۀ مسیح و ماموریت وی آنطور که در کتاب مقدس ذکر شده است همسویی ندارند. او نه جنگی با کسی کرده است و نه کسی را کشته. مسیح اصلآ حکومتی نکرد و کسی را نیز قضاوت ننمود. با هیچ پادشاهی هم جنگ نکرد. نزدیکترین یارانش که شاگردانش بودند او را تنها گذاشتند و هنگامیکه سران یهود با سربازان روم او را دستگیر نمودند ، شاگردان او را رها کردند. کما اینکه یکی از شاگردان بنام یهودا، به مسیح خیانت کرده و محل او را به سران یهود و سربازان روم لو داد. بنابراین بیشتر مردم در زمان حیات مسیح از وی پیروی نکردند. موضوع دیگری که اینجا هست این است که این شخص بعد از همۀ این تحسینها و تعریفها تازه به مقام کاهنی اعظم خواهد رسید. در حالیکه از نظر مسیحیت ، مسیح خالق کاهن ها و آفریدگار همه است.
اگر بگوییم که این جنگها و کشتارها قرار است بعدآ اتفاق بیافتد باز با ماموریت و فسلفۀ ظهور مسیح که صلح و بخشش است، مطابقت نمیکند. ما در آینده نشان خواهیم داد که مصداق این مزمور کسی جز پیامبر اسلام نیست.
والسلام.

©2020. Hoda Magazine. All rights reserved

Privacy / Terms / Disclaimer